Dinsdag, Januari 23, 2007

Het weekendje zit er alweer op...

Zo het weekend zit er alweer op. al twee dagen terug aan het werk en nog steeds moe! ;) toch raar he... je kijkt zo lang uit naar die ene zaterdag en als het dan zover is gaat het zo snel voorbij dat je het gevoel hebt dat je er niet voldoende van genoten hebt... zaterdag was het een leuke dag! De vergadering duurde veel te lang, oke dat klopt maar de fuif was in ieder geval wel geslaagd. de zaal was misschien niet al te vol maar de sfeer was er wel en de gepaste kledij ook! dat is het belangrijkste he! ;)

îk zag enkele personen met digitale camera's dus als er mensen zijn die foto's willen doorsturen zou heel leuk zijn! ;)

Wat gaat het volgend weekend zijn? het is dus door de week terug in de plooi komen en elke minuut van vrijdagavond tot zondagavond zo goed en lang mogelijk gebruiken! :)

ps: binnenkort komt er een iets meer zinnige tekst bij hoor, wees gerust! ;)

pss: blijkbaar heeft Sammy ook niet stilgezeten dit weekend... kijk maar eens op www.despoorreizigers.doven.be... :-)

Posted by Tofke at 23:12:06 | Permanent Link | Comments (2) |

Donderdag, Januari 18, 2007

De moeite waard!!!

 Herkennen jullie deze foto? Ja??? Nee???

Wel het is een hoofding van een erg beroemde website... weten jullie welke ik bedoel? ja ja het is onze website van de spoorreizigers. Ze bestaat nog steeds! Sammy heeft er zijn tijd in gestoken, het is nog niet klaar maar nu is het toch al zeker de moeite om eens een kijkje te gaan nemen! wat is het adres??? kijk in mijn blogroll of anders klik hier: www.despoorreizigers.doven.be veel kijk en leesplezier!

 ps mijn telenet werkt niet meer zo goed... blijkaar ontvang ik maar de helft van mijn mails of krijgt niet iedereen mijn mails aan... weet iemand wat het probleem is? ik ben blijkbaar niet de enige met dat probleem...

 Tot zaterdag!!!!

Posted by Tofke at 23:23:28 | Permanent Link | Comments (2) |

Woensdag, Januari 17, 2007

JCDK

Breng onze website en onze VGT-Gastenboek zeker en vast een bezoekje! Onze Minister heeft er een boodschapje achtergelaten! www.piramime.be/jcdk/

Tot zaterdag???

 XXX

Posted by Tofke at 20:32:06 | Permanent Link | Comments (0) |

Zondag, Januari 14, 2007

Burkina Faso 25/12/2006 - 06/01/2207

 

Hoi hoi trouwe bezoekertjes!  Nu ik weer in het land ben kan ik jullie eindelijk allemaal ook een gelukkig Nieuwjaar wensen. 2007... Wat staat er ons allemaal te wachten he? eens kijken wat er vorig jaar allemaal gebeurt is. In april is de Vlaamse Gebarentaal erkend als officiële taal in België, Enkele maanden later neem ik ontslag en vertrek ik voor enkele maanden doorheen Europa. 17 landen heb ik bezocht. Ik heb dus veel gezien en veel geleerd! Een echte aanrader voor iedereen!!! Ik zeg niet dat je als andere mens terugkomt maar je voelt je toch wel anders. Een andere kijk op het leven gekregen misschien? Ook leer je wie je echte vrienden zijn en dat familie ook echt wel belangrijk voor je is! Bij m’n terugkeer besluit ik ook om terug te gaan studeren. In september dit jaar begin ik aan m’n opleiding voor opvoeder.Ik heb de reismicrobe te pakken en ik vertrok eind december naar Burkina Faso. En nu ik terug ben maak ik al plannen om aan m’n volgende reis te beginnen. Naar waar? Dat zal ik nog even voor mezelf houden! ;) In ieder geval zet ik mijn rugzak niet al te ver weg! J Maar jullie staan waarschijnlijk te popelen om te weten hoe het in B F was… We vertrokken al meteen met vertraging. Dat beloofde dus al he! ;) na een tussenstop in Tripoli (Libië) komen we dan uiteindelijk toch in B F aan. Al meteen krijgen we te horen dat onze bagage niet aangekomen is… Ze staat nog in Tripoli. Het personeel wou geen overuren maken dus zaten we daar zonder bagage. Maar dat is niet zo’n groot probleem he. In het donker worden we in een busje vervoert naar ons hotel. Het is een erg hobbelige rit en na wat informatie kiezen we elk een bed uit en gaan slapen voor een korte nacht. De volgende dag gingen we normaal al meteen werken maar doordat we geen bagage hadden zijn we gewoon een kijkje gaan nemen naar de school die we gaan afwerken. Het is een school voor horende kinderen waar doven ook naartoe kunnen komen (geïntegreerd onderwijs op z’n Afrikaans dus) het zijn 2 klaslokalen die ze bijgebouwd hebben die we gaan helpen schilderen en afwerken. Onze bagage komt ’s avonds dan uiteindelijk toch aan en de volgende dag beginnen we aan de school. We beginnen volle moed aan het schuren van de luiken en de deuren. Maar met 6 vellen schuurpapier kunnen we niet veel doen he… dan maar met borstels en stenen de grote plekken bezetting wegschuren en de rest… gewoon overschilderen… Het verven verloopt ook niet al te vlot. Het is er echt wel warm en de verf droogt erg snel waardoor het moeilijk is om mooi te schilderen. Maar wij dappere Belgen geven niet op he! Na het middageten (stokbrood met smeerkaas en sardienen, toen wisten we nog niet dat we dat elke dag zouden eten! J) schilderen we verder en op het einde van de dag is er toch heel wat gebeurd! En niet enkel de luiken en deuren zijn geschilderd maar ook de T-shirts, armen, benen, gezichten enz… J het verven van elkaar is leuk maar het afkuisen met benzine iets minder! JWe blijven enkele dagen in Ouagadougou en er zijn 4 dove jongeren die ons vergezellen. Julien, Arnoud, Irene en John Bosco. We gaan op bezoek bij onze Djembee leraar Alasan zijn dorpje. Bij het stamhoofd krijgen we uitleg over het leven in B F en drinken we een brouwsel uit een kookpot. Het smaakte echt niet lekker en toen de kookpot rond geweest was was er eigenlijk bijna niets uit gedronken! J nadien planten we een boom en gaan naar het huis van Alasan. We gaan onder een grote boom zitten en na een tijdje staat het hele dorp rond ons. Er komen enkele muzikanten. Ook laten ze zien hoe een CORA (soort gitaar) gemaakt word. We spelen tikkertje met de vele kinderen die er zijn maar ze snappen er niet veel van! J Na een tijdje gaan we ook het eten ophalen. We eten dus op een typisch Afrikaanse manier. Met de handen. We hebben nog eten over en we dachten dat we er goed aan deden om het onder de kinderen te verdelen… We hadden enkele kommen met eten en we gaven ze aan de kinderen. De woorden “in Afrika vechten ze om eten” zijn niet gelogen. Wat ik daar gezien heb kan je je niet voorstellen! Kinderen die letterlijk over elkaar lopen om toch maar een beetje eten te hebben. Ik ben er toch enkele dagen niet goed van geweest. Dat doet je toch wel nadenken… Na het eten werden we uitgenodigd om te dansen man wat voel je je dan belachelijk als er honderden ogen op je gericht zijn en je weet niet wat te doen! J nadien kochten we een djembee en keerden we terug naar ons hotel. Na enkele dagen in Ouagadougou vertrekken we midden in de nacht naar Bobo. Zo’n 300 km verderop. We namen de autostrade… fietsers, voetgangers, ezels met karren enz vind je daar dus ook… J na 6uurs door elkaar geschud te zijn, vele hutjes en prachtige landschappen gezien te hebben komen we aan in ons hotel. Het is een domein bij de nonnekes. J in de namiddag gaan we meteen op bezoek bij de directrice van een dovenschool daar. Ons ontvangst daar was echt ongelooflijk. Alsof de koning zelf op bezoek kwam. Er was een groepje die voor de muziek zorgde, er werd gedanst en eten gemaakt. Ik heb geholpen met een soort van smoutenbollen te maken. Juist voor we gaan eten spelen Sammy, Johan, Günther en ik nog djembee met de muzikanten! J Na het eten krijgen we de tijd om vragen te stellen aan enkele dove personen van Bobo. We geven ook nog ons materiaal dat we bij hebben aan de directrice en vertrekken weer. We gaan toch weg met een slecht gevoel door het ontvangst daar. Het geeft me een slecht gevoel om zo ontvangen te worden alsof we een god zijn ofzo… niets voor mij… ’s avonds gaan we naar een cafe waar we oudjaarsavond gaan vieren. Er zijn 2 doven van Bobo bij ons en we merken al gauw dat ze een hele andere mentaliteit hebben dan in Ouagadougou. In Bobo vragen ze echt om geld en onze kleren enz enz. niet echt leuk dus. Het werkt omgekeerd. Hoe meer ze vragen hoe meer we ze afduwen van ons. Het is echt lastig. In Bobo hebben we ook gewerkt. Er zijn daar 2 scholen voor doven. In een van de twee scholen zijn we een klaslokaal gaan schilderen. het was eigenlijk wel grappig. Met 12 personen één klaslokaal verven in fel geel!!! ;) het was dus snel gedaan en we hadden alweer mekaar mee geschilderd! in de namiddag ging de groep naar een Moskee en het dorpsleven van Bobo bekijken. Sammy en ik zijn op verkenning gegaan bij de andere dovenschool. Het was vlakbij ons slaapplaats. Op oudejaarsdag hebben we gaan zwemmen in een waterval! Echt prachtig om te zien!!! Lekker relaxen en genieten van de warme zon! Even was er paniek toen Günther een Afrikaanse dove ging helpen zwemmen. De meeste Afrikanen kunnen blijkbaar niet zwemmen. Het meisje raakte in paniek en ze duwde onze Günther kopje onder. Hij kon niet meer zelf boven water geraken maar onze coole redder Sammy heeft meteen ingegrepen! Een goede afloop dus! ;)’s Avonds was het dan eindelijk zover. De laatste dag van het jaar loopt ten einde. We zaten misschien wel in Afrika maar we wilden het toch vieren he! SHC had voor ons een restaurant gekozen. Het was een openluchtrestaurant. Een restaurant met omheining en bewaking. J Het aperitief dat we kregen was niet lekker dus de planten werden ook dronken… als voorgerecht kregen we een slaatje met stukjes vlees. Ik vermoed dat het rundsvlees was. Bij mij zat er zelfs nog een optie bij. Een of andere Afrikaans insect vond mijn slaatje blijkbaar ook lekker. J als hoofdschotel kregen we satés en frietjes. De Belgische friet is nog altijd het beste hoor! ;) en als dessert kregen we banaan in een af andere alcoholische saus. Om 23 uur hebben we daar dan iedereen een gelukkig Belgisch Nieuwjaar gewenst. Ja we mochten het 2 keer vieren. J rond 23.50 hoorden we dat er vuurwerk begon. Wel raar om in een arm land vuurwerk te hebben dachten we nog. Maar het bleef maar knallen en we zagen geen lichtflitsen… vreemd. Het was nog geen middernacht, vuurwerk in een land waar er geen geld voor is… Het was dan ook helemaal geen vuurwerk maar de militairen die aan het schieten waren. De bewaking van het restaurant was gaan lopen, Sammy zag dat alle brommers die voor het restaurant geparkeerd stonden omver lagen en schoten overal rond het restaurant. We wisten niet wat er gebeurde en er werd ons gevraagd om onze tafel te verlaten en in een gebouw te gaan. daar schuilen we tot het wat rustiger werd en stapten we ons busje in en reden we terug naar ons hotel. We konden niet slapen dus stelden Sammy en ik voor om op onze kamer een home party te houden. Maar een home party zonder drank kan niet he. Constant, een vriend van hem, Sammy en ik zijn dan terug naar het centrum gereden om drank te gaan kopen. Erg vreemd… iedereen feestje gewoon door alsof er niets aan de hand was… Het was spijtig dat we terug moesten gaan. Toen we weer op ons hotel aankwamen hoorden we alweer vlakbij geweerschoten. Wat bleek nu… we sliepen naast het militaire domein… tot 2 uur ’s nachts hebben ze zitten schieten. Volgens mij schoten ze enkel maar in de lucht. De reden waarom ze het deden zijn verschillend. We hoorde dus verschillende versies maar de juiste zullen we nooit te weten komen. De volgende dag zijn we eerst op bezoek geweest bij toeristisch dorpje. Daarna zijn we naar een beek gereden en hebben we gezwommen. Zalig warm water. Een deel van de groep is nog een wandeling gaan maken in het bos en ’s avonds hebben we een heel varken opgegeten. Ja ja een heel varken. Het was gevuld met groenten en rijst. Sommigen van de groep aten er niet van. Er zat naast mij een afrikaan die echt ALLES at. Hij heeft me laten proeven van de neus en kaken. Toen hij aan de hersenen begon heb ik hem vriendelijk bedankt. Dat ging net iets te ver… ;) De volgende morgen was het alweer tijd om terug te vertrekken naar Ouagadougou. Onderweg zijn we dan gestopt bij een krokodillenpark. Er zouden zo’n 100 krokodillen leven. Er was een gids bij ons die ons wist te vertellen dat de krokodillen heilig zijn. Lang geleden zou een krokodil een stamhoofd gered hebben en sindsdien zijn mens en krokodil de beste vrienden. Hij beweerde zelfs dat we mochten zwemmen in de vijver en dat de krokodillen niets deden. Ik geloof daar toch niet veel van. De krokodillen zouden ook een eigen kerkhof hebben aan de overkant van het meer. Nadat we allemaal aan de staart van een krokodil hebben getrokken zijn we dan weer vertrokken. Toen we terug aan onze jeugdherberg kwamen stonden er al enkele doven ons terug op te wachten. we kregen een vrije namiddag en zijn toen met enkele personen en de Afrikaanse doven als gids de sloppenwijken in getrokken. Echt ver zijn we niet geraakt want het werd al donker en ze raden ons aan om terug naar binnen te gaan. Het werd nog een gezellige avond maar ik voelde me stilaan ziek worden. Ik sliep op een andere kamer omdat onze kamer de reputatie had om erg laat te gaan slapen. Hoe zou dit toch komen… ;) De volgende morgen voelde ik me echt niet goed. Ik ben niet gaan ontbijten en toen de groep dan vertrok naar een dorpje met blinde en doven ben ik toch niet meegegaan. Sammy voelde zich ook niet goed blijkbaar. Ik sliep tot ’s middags. Sammy en ik aten dan wat spaghetti in de jeugdherberg en daarna terug ons bed in. ’s Avonds voelde ik me al beter. De groep had een leuke dag gehad. Ze waren zelfs teruggekomen met 2 kippen die ze gekregen hadden van de doven en blinden… J De volgende dag zijn we terug naar de dovenschool gegaan om verder te gaan afwerken. Ze hebben er niet stilgezeten! Er was al veel gedaan. Er moest nog 1 buitengevel bezet worden en de klaslokalen opgeruimd en heringericht worden. Maar het materiaal in afrika is echt wel een probleem. Veel te weinig. De groep besloot dan om samen te leggen en zo zijn we dan borstels, zeep en nog andere dingen gaan kopen. Na enkele uren werken was alles dan uiteindelijk klaar! We waren toch trots op ons werk. De volgende dag zou de school al meteen in gebruik genomen worden! Dus juist op tijd klaar. ’s Avonds zijn we naar een van onze afrikaanse begeleiders thuis gegaan om een heerlijke BBQ te houden. Overheerlijke satétjes en de kip die we gekregen hebben zijn ook onze maag ingegaan… Het werd nog een gezellige avond en we kregen nog een laatste keer Djembeeles. De volgende dag was het dan de laatste dag in Burkina Faso. eerst zijn we nog inkopen gaan doen. Iets wat ik nooit meer ga vergeten! Ik heb er echt van genoten! Eerst gingen we naar een winkel waar we allerlei souvenirs en kleren konden kopen. Alles in de winkel had een vaste prijs. Achter de winkel stonden allemaal kleine ateliers waar men die souvenirs maakt. We konden daar ook gaan kopen… maar het toffe eraan was dat je kon gaan afbieden. Hiervan heb ik echt genoten! Veel gelachen en gezien hoe de anderen van de groep het deden! Ik wou dat er in België ook zo’n plaatsje bestond want het is echt wel een ervaring! J daarna terug naar het hotel om onze laatste maaltijd in BF te eten, de rugzakken in te pakken, onze laatste kleren weg te geven, afscheid te nemen en zonder vertragingen uiteindelijk te vertrekken naar ons eigen landje. Het was een unieke ervaring, ik ben echt blij dat ik deze kans kreeg en raad iedereen aan om zich in te schrijven voor volgende keer! We mogen trouwens erg blij zijn dat we Belg zijn!   In zo’n verslag kan je natuurlijk niet alles zetten dus hier nog enkele aanvullingen J: Wist je dat:
  • Er in Burkina Faso geen vuilbakken zijn. Iedereen gooit alles op de grond.
  • In de maand Augustus het regenseizoen is.
  • Er twee keer per jaar een container vanuit Lichtaart vertrekt naar Burkina Faso.
  • De neus en de kaken van een varken echt wel lekker eten zijn.
  • De meeste mensen als tweede taal Frans spreken.
  • Ik de eerste maanden geen stokbrood met smeerkaas en sardientjes meer wil zien!
  • Eric opgesloten zat op de WC en dat hij de deur dan maar heeft ingetrapt.
  • We geen Djembeé meer mochten spelen in de bus doordat de chauffeur er gek van werd en ik denk ook enkele van onze groep.
  • Geitensaté’s echt wel lekker zijn!
  • Voor een cola van een halve liter een normaal persoon 3 uurs moet gaan werken voordat die het kan betalen (0,60 euro)
  • 10 000 CFA gelijk is aan 15  EURO
  • Dat we een voetbalwedstrijd gespeeld hebben tegen de doven van Burkina Faso en dat we eigenlijk nog veel te leren hebben vooral zelfbeheersing voor sommigen! ;). we verloren met 5-4.
  • Het grootste deel van de Afrikanen moslims zijn
  • Er geen kannibalen leven in Burkina Faso! (of toch niet dat ik weet) J
  • Een militair een maandloon heeft van 78 euro.
  • Ik onze groep en de reis al mis!
  • Ik zo nog uren kan doorgaan met schrijven!!!!
Jullie kunnen comments geven hieronder of in VGT door op de link "gastenboek in VGT" te klikken in de linkse kollom. 
Posted by Tofke at 18:37:58 | Permanent Link | Comments (16) |