Gisteren was er het congres "Ongehoord Verleden" georganiseerd door Fevlado Diversus.
waar het over ging? De afgelopen jaren heeft men onderzoek gedaan naar de dovengeschiedenis hier in vlaanderen. een werkgroepje heeft vele uren doorgebracht in verschillende archieven en hebben ook vele interviuews afgelegd met dove personen. van dit opzoeken heeft men als resultaat een dubbele dvd gemaakt en ook een boek.
op het congres hebben personen van vlaanderen gesproken over de geschiedenis hier in vlaanderen maar er zijn ook nog enkele andere personen komen vertellen over de geschiedenis in de andere landen.
ik moet toegeven dat het niet altijd even interessant was maar dat kan ook aan mijn intresses liggen he... alhoewel dat ik enkele anderen hun oogjes heb zien toevallen... :) er stonden 2 tolken vooraan. eentje die VGT deed en eentje die ISL deed. over de kwaliteit van de tolken VGT heb ik mijn bedenkingen(niet bij allemaal hoor). hoe kan het zijn dat er op een congres zo'n tolken staan? ik weet dat het niet gemakkelijk is om te tolken maar als je niet kan volgen of je verstond de spreker niet moet je onderbreken. dit gebeurd te weinig. hebben jullie dit ook gemerkt over de tolken of heb ik het fout?
Wel ik stond wel eventjes te kijken toen Bernard le Maire zichzelf voorstelde. hij is verantwoordelijk voor het centrum Robert Dresse. Dresse is zijn overgrootvader als ik het goed begrepen heb. zijn grootvader en vader zijn ook doof en hijzelf ook. vierde generatie dus. Centrum Robert Dresse is een Luiks archief, documentatiecentrum en museum over het verleden van de dovenbeweging in België en Wallonië. ik was wel verbaast... België heeft dus een museum met alleen maar materiaal over de dovengeschiedenis. toen ik in finland was was ik er naar een museum geweest over de dovengeschiedenis en ik vertelde toen dat het erg knap was en dat België zoiets niet heeft... maar blijkbaar dus wel!!! ik ga er zeker eens een kijkje naar nemen!
Ergens in tijdens het congres kwam er het congres van milaan in 1880 ter sprake. Tijdens dat congres zijn er geleerden van over de hele wereld naar milaan getrokken en hebben ze gesproken over de beste manier van lesgeven aan dove kinderen. er werd toen beslist dat de orale methode de beste was. enkele personen waren niet akkoord met het besluit dat er toen genomen werd. waaronder een broeder uit Brugge. ze waren dus tegen de orale methode. (vreemd dat het in spermali nu wel anders is he...) Om de gebarende kinderen en de orale kinderen van elkaar gescheiden te houden deed men de stomste dingen. ze maakten overal gordijnen voor, zetten muren in de weg, in de refter moest men appart gaan zitten, ze sloegen op je vingers als je gebaarde, je kreeg straf, om van de ene kant naar de andere kant te gaan in de school moest men omwegen maken omdat men anders gebarende kinderen kon zien enz... Als we dus nu 126 jaar na het congres gaan terugkijken naar de beslissing in milaan is het duidelijk dat die beslissing niet de juiste geweest is. lang leve het bilingualisme! ;)
Bram Beelaert geeft dan nog eens een uitleg over de toestand van de arcieven in de vlaamse dovengemeenschap. ze zijn bezig met alles on line te zetten. dus je kan later via de website http://www.zeebra.be/sodacBezoek/index.aspx wat ik na dit congres wel besefte is dat het echt wel belangrijk is om zoveel mogelijk informatie bij te houden. zoals bv van een jeugdclub alle programma's, ledenlijsten, boekhouding, filmpjes, foto's enz... het vraagt misschien wel wat werk maar naar de toekomst toe is het altijd interessant he! je kan altijd naar Bram mailen als je graag informatie wilt over hoe je het best je archief inricht enz. bram.beelaert@fevlado.be. zeker de moeite waard om eens over na te denken!
op het einde van het congres was het voor velen erg moeilijk om nog te volgen en de concentratie erbij te houden. Het ging over het museum in Finland. Door de medewerking van een belg (Sven Noben) hebben ze daar een toestel ontwikkeld dat men in het museum krijgt als je binnenkomt. het is een schermpje met videobeelden. zo krijg je dus in het museum de hele tijd uitleg in gebarentaal over de museumstukken! wel interessant en toch wel trots dat het door een belg gemaakt is! ;)
Nadien was er nog een receptie waar nog lang nagebaart en gediscutieerd werd. alweer een leerrijke dag achter de rug. met een hongerig gevoel zijn we dan naar ons geliefd lokaaltje in de kempen gereden. Daar was alles klaargezet voor een gezellig kerstfeestje waar zelfs de kerstman al een kijkje kwam nemen! de fondue duurde wel erg lang maar dat maakte het nog extra gezellig! nadien snel afwassen en dan PAKJES opendoen! yeah! de een was al wat blijer dan de andere met hun cadeautjes maar als ze het volgende jaar braaf zijn krijgen ze misschien een mooier cadeau??? :D
