-- > Het leven is een aaneenschakeling van reizen < --

hoi iedereen!!!

In mijn laatste tekstje schreef ik dus dat ik begon als stageaire bij Kasterlinden mocht beginnen en
naar antwerpen naar school zou gaan.

Wel het is allemaal uitgekomen! mijn studies zijn gestart in september en het eerste jaar loopt stilaan
ten einde. voorlopig ben ik van alles geslaagd. wel niet met de grootste cijfers maar dat is niet zo
belangrijk. als ik op het einde dat diploma maar haal he!

Wat mijn stage betreft op kasterlinden. Na een maand ben ik beginnen lesgeven als leerkracht BGV
in OV2. Wat is dat zie ik jullie denken. Wel ik geef praktijklessen aan jongeren met beperkingen in
opleidingsvorm 2. Dit kan gaan over autisten, jongeren met mentale achterstand, blinden, doven
enz... ik geef deeltijds les aan een groep van 8 en een groep van 4. wat leer ik ze dan? ik geef
praktijklessen, ik bereid ze dus voor op werk in de beschutte werkplaats. leren sorteren, bandwerk,
inpakken, uitpakken, planlezen, schilderen enz enz. een boeiende job!

Ik doe dit als vervanging van de leerkracht die zwanger is dus het is geen blijvende job. uiteindelijk
ben ik ook voor opvoeder aan het studeren he. dus vanaf oktober geef ik les deeltijds en stageair opvoeder
 na de schooluren. dit deed ik tot aan de paasvakantie. ik kreeg een mail waarin een stond dat er een
vacature vrij was voor een deeltijdse opvoeder in kasterlinden. ik twijfelde niet en heb dus meteen een
sollicitatiebrief en een CV opgestuurd. Ik mocht op gesprek komen en ja hoor! sinds 7 april ben ik dus
officieel opvoeder!!!

op een korte tijd heb ik dus toch het een en ander weten te bereiken. maar dit heeft ook zijn nadelen.
weinig thuis, veel stress, oververmoeidheid en ja hoor het heeft zijn tol geëist.

Sinds maandag zit ik thuis. mijn lichaam heeft er de rem op gegooit. ik lig plat. mijn rug zit helemaal vast.
ik ben al naar verschillende dokters geweest. de laatste stuurde me door naar een mrn scan. op 19 juni
weet ik wat er scheelt met m'n rug. tot dan... Rusten, rusten en nog eens rusten... niet gemakkelijk voor
 iemand waarvan ze zeggen dat hij ADHD heeft... maar ik heb niet veel ander keuze he...

Maar zo heb ik wel wat tijd om m'n blog nog eens van onder het stof te halen he... ;)

in december ben ik dan ook verhuist samen met mijn vriendin Peggy en haar dochter naar een huisje in
turnhout! zalig gewoon! Weg van het appartement! ja ja ik weet nu dat ik nooit meer in een appartement
 wil wonen! het gaat dus goed met ons!

Vele groetjes en tot de volgende!!!!

Tofke

Hoi iedereen,

 

Ja Ja lang geleden ik weet het... Hi. Ik probeer zoveel mogelijk te posten op m'n blog maar als er geen tijd voor is dan gaat dat niet he!

 Wel jullie zien het al aan mijn titteltje, ik ga het hebben over mijn studies! ;)

 

Vorig jaar ben ik dus begonnen aan een lange inschrijvingsweg via VDAB. Na heel wat testen en gesprekken was ik eindelijk bekwaam verklaard om te mogen starten.

ik ben dan opzoek gegaan naar een school. En ja ja heb er ook een gevonden die deze kempenaar laat beginnen (ze weten niet waar ze aan beginnen maar ja da's hun probleem! lol)

 ik ben ingeschreven in een school in antwerpen. elke dinsdag heb ik les. de rest van de week mag ik op mijn luie kont in de zetel gaan zitten... nee was het maar zo! ik moest ook een stageplaats zoeken. die heb ik dus ook gevonden. ik ga vanaf september dus op dinsdag naar antwerpen en woensdag, donderdag en vrijdag ben ik in brussel. ik ga stage doen in Kasterlinden. ik studeer voor jeugd en gehandicaptenzorg en ik mag dus in de leefgroepen gaan staan met dove kinderen van het internaat van kasterlinden! ik kijk er naar uit! nog 2 maanden en mijn oude werkleventje zit erop! dan is het weer op de schoolbanken gaan zitten en studeren! ik vind het best wel spannend worden!

voor de rest wil ik iedereen nog een prettige reis wensen en een welverdiende vakantie! voor mij zit er geen reis meer in dit jaar. maar ik heb al een hele reis achter de rug he! :) geniet ervan!

tot volgende keer!!!!

 

Tofke

Hoi bloglezertjes!!!

 het is alweer een hele tijd geleden dat jullie nog eens iets konden lezen op m'n blog...

eens kijken wat er ondertussen allemaal gebeurt is he!  mijn plannen om te gaan studeren zijn nog steeds dezelfde! Dus in september start ik aan mijn opleiding! het komt dus dichterbij... hi

Ondertussen ben ik ook nog gaan samenwonen! ja ja! op m'n werk leerde ik mijn grote liefde kennen en we zijn meteen gaan samenwonen. ik woon nu in Turnhout op een gezellig appartementje me als uitzicht het stadspark! Peggy heeft nog een dochter Djinny en we hebben ook een hondje... ale ja hondje... een Rotweiler!!! Rebel... hij ziet er stoer uit maar is eigenlijk maar een zacht gekookt eitje hoor! Altijd welkom om eens een bezoekje te brengen he!

 op 8 juni ga ik het nationale team steunen in portugal op het EK!!! ja ja we vertrekken met de auto en gaan daar dus de trouwste supporters van België zijn! Dus portugal wees gewaarschuwd de harde kern komt eraan! ;)

Zo zie je maar dat het leven vol verassingen zit he! :D

 

Hoi hoi!

Zoals de meesten al wel weten ga ik in september terug naar school. Ik stop dus met werken en ga terug naar dagonderwijs. Ik ga een opleiding volgen die erkend word door de VDAB.

Welke richting??? Opvoeder. Na een informatievergadering en een kennismakingsgesprek moest ik vorig week een toelatingsexamen doen. Als ik niet slaag mag ik niet starten... Eerst rond de 400 vragen oplossen over mijn persoonlijkheid. Daarna kwamen er nog eens 200 vragen die mijn verstand testen...  Ik moest dan een weekje wachten op het resultaat... En vandaag ben ik dan bij psycholoog op gesprek moeten komen en mijn resultaten werden dan besproken. De psycholoog was niet al te vriendelijk en het leek alsof hij mijn keuze wou afbreken. Het leek of ik beter niet aan die opleiding begin. Hij zei me dat ik heel zeker moest zijn, dat het erg zwaar is, hij vroeg me waarom ik per se opvoeder wil worden enz. Maar ik heb me verdedigd hoor! Hi! En hij was er na een tijdje ook van overtuigd dat het een juiste keuze was. Dan kreeg ik de resultaten... En ja hoor! Ik mag starten in september! ZALIG! Alweer een nieuwe weg ingeslagen! nu hopen dat ik het tot een goed einde breng he!!! Ik ga nu dus op speurtocht naar een school die iets met mij kan doen! ;-)

Tofke

Zo het weekend zit er alweer op. al twee dagen terug aan het werk en nog steeds moe! ;) toch raar he... je kijkt zo lang uit naar die ene zaterdag en als het dan zover is gaat het zo snel voorbij dat je het gevoel hebt dat je er niet voldoende van genoten hebt... zaterdag was het een leuke dag! De vergadering duurde veel te lang, oke dat klopt maar de fuif was in ieder geval wel geslaagd. de zaal was misschien niet al te vol maar de sfeer was er wel en de gepaste kledij ook! dat is het belangrijkste he! ;)

îk zag enkele personen met digitale camera's dus als er mensen zijn die foto's willen doorsturen zou heel leuk zijn! ;)

Wat gaat het volgend weekend zijn? het is dus door de week terug in de plooi komen en elke minuut van vrijdagavond tot zondagavond zo goed en lang mogelijk gebruiken! :)

ps: binnenkort komt er een iets meer zinnige tekst bij hoor, wees gerust! ;)

pss: blijkbaar heeft Sammy ook niet stilgezeten dit weekend... kijk maar eens op www.despoorreizigers.doven.be... :-)

 Herkennen jullie deze foto? Ja??? Nee???

Wel het is een hoofding van een erg beroemde website... weten jullie welke ik bedoel? ja ja het is onze website van de spoorreizigers. Ze bestaat nog steeds! Sammy heeft er zijn tijd in gestoken, het is nog niet klaar maar nu is het toch al zeker de moeite om eens een kijkje te gaan nemen! wat is het adres??? kijk in mijn blogroll of anders klik hier: www.despoorreizigers.doven.be veel kijk en leesplezier!

 ps mijn telenet werkt niet meer zo goed... blijkaar ontvang ik maar de helft van mijn mails of krijgt niet iedereen mijn mails aan... weet iemand wat het probleem is? ik ben blijkbaar niet de enige met dat probleem...

 Tot zaterdag!!!!

Breng onze website en onze VGT-Gastenboek zeker en vast een bezoekje! Onze Minister heeft er een boodschapje achtergelaten! www.piramime.be/jcdk/

Tot zaterdag???

 XXX

 

Hoi hoi trouwe bezoekertjes!  Nu ik weer in het land ben kan ik jullie eindelijk allemaal ook een gelukkig Nieuwjaar wensen. 2007... Wat staat er ons allemaal te wachten he? eens kijken wat er vorig jaar allemaal gebeurt is. In april is de Vlaamse Gebarentaal erkend als officiële taal in België, Enkele maanden later neem ik ontslag en vertrek ik voor enkele maanden doorheen Europa. 17 landen heb ik bezocht. Ik heb dus veel gezien en veel geleerd! Een echte aanrader voor iedereen!!! Ik zeg niet dat je als andere mens terugkomt maar je voelt je toch wel anders. Een andere kijk op het leven gekregen misschien? Ook leer je wie je echte vrienden zijn en dat familie ook echt wel belangrijk voor je is! Bij m’n terugkeer besluit ik ook om terug te gaan studeren. In september dit jaar begin ik aan m’n opleiding voor opvoeder.Ik heb de reismicrobe te pakken en ik vertrok eind december naar Burkina Faso. En nu ik terug ben maak ik al plannen om aan m’n volgende reis te beginnen. Naar waar? Dat zal ik nog even voor mezelf houden! ;) In ieder geval zet ik mijn rugzak niet al te ver weg! J Maar jullie staan waarschijnlijk te popelen om te weten hoe het in B F was… We vertrokken al meteen met vertraging. Dat beloofde dus al he! ;) na een tussenstop in Tripoli (Libië) komen we dan uiteindelijk toch in B F aan. Al meteen krijgen we te horen dat onze bagage niet aangekomen is… Ze staat nog in Tripoli. Het personeel wou geen overuren maken dus zaten we daar zonder bagage. Maar dat is niet zo’n groot probleem he. In het donker worden we in een busje vervoert naar ons hotel. Het is een erg hobbelige rit en na wat informatie kiezen we elk een bed uit en gaan slapen voor een korte nacht. De volgende dag gingen we normaal al meteen werken maar doordat we geen bagage hadden zijn we gewoon een kijkje gaan nemen naar de school die we gaan afwerken. Het is een school voor horende kinderen waar doven ook naartoe kunnen komen (geïntegreerd onderwijs op z’n Afrikaans dus) het zijn 2 klaslokalen die ze bijgebouwd hebben die we gaan helpen schilderen en afwerken. Onze bagage komt ’s avonds dan uiteindelijk toch aan en de volgende dag beginnen we aan de school. We beginnen volle moed aan het schuren van de luiken en de deuren. Maar met 6 vellen schuurpapier kunnen we niet veel doen he… dan maar met borstels en stenen de grote plekken bezetting wegschuren en de rest… gewoon overschilderen… Het verven verloopt ook niet al te vlot. Het is er echt wel warm en de verf droogt erg snel waardoor het moeilijk is om mooi te schilderen. Maar wij dappere Belgen geven niet op he! Na het middageten (stokbrood met smeerkaas en sardienen, toen wisten we nog niet dat we dat elke dag zouden eten! J) schilderen we verder en op het einde van de dag is er toch heel wat gebeurd! En niet enkel de luiken en deuren zijn geschilderd maar ook de T-shirts, armen, benen, gezichten enz… J het verven van elkaar is leuk maar het afkuisen met benzine iets minder! JWe blijven enkele dagen in Ouagadougou en er zijn 4 dove jongeren die ons vergezellen. Julien, Arnoud, Irene en John Bosco. We gaan op bezoek bij onze Djembee leraar Alasan zijn dorpje. Bij het stamhoofd krijgen we uitleg over het leven in B F en drinken we een brouwsel uit een kookpot. Het smaakte echt niet lekker en toen de kookpot rond geweest was was er eigenlijk bijna niets uit gedronken! J nadien planten we een boom en gaan naar het huis van Alasan. We gaan onder een grote boom zitten en na een tijdje staat het hele dorp rond ons. Er komen enkele muzikanten. Ook laten ze zien hoe een CORA (soort gitaar) gemaakt word. We spelen tikkertje met de vele kinderen die er zijn maar ze snappen er niet veel van! J Na een tijdje gaan we ook het eten ophalen. We eten dus op een typisch Afrikaanse manier. Met de handen. We hebben nog eten over en we dachten dat we er goed aan deden om het onder de kinderen te verdelen… We hadden enkele kommen met eten en we gaven ze aan de kinderen. De woorden “in Afrika vechten ze om eten” zijn niet gelogen. Wat ik daar gezien heb kan je je niet voorstellen! Kinderen die letterlijk over elkaar lopen om toch maar een beetje eten te hebben. Ik ben er toch enkele dagen niet goed van geweest. Dat doet je toch wel nadenken… Na het eten werden we uitgenodigd om te dansen man wat voel je je dan belachelijk als er honderden ogen op je gericht zijn en je weet niet wat te doen! J nadien kochten we een djembee en keerden we terug naar ons hotel. Na enkele dagen in Ouagadougou vertrekken we midden in de nacht naar Bobo. Zo’n 300 km verderop. We namen de autostrade… fietsers, voetgangers, ezels met karren enz vind je daar dus ook… J na 6uurs door elkaar geschud te zijn, vele hutjes en prachtige landschappen gezien te hebben komen we aan in ons hotel. Het is een domein bij de nonnekes. J in de namiddag gaan we meteen op bezoek bij de directrice van een dovenschool daar. Ons ontvangst daar was echt ongelooflijk. Alsof de koning zelf op bezoek kwam. Er was een groepje die voor de muziek zorgde, er werd gedanst en eten gemaakt. Ik heb geholpen met een soort van smoutenbollen te maken. Juist voor we gaan eten spelen Sammy, Johan, Günther en ik nog djembee met de muzikanten! J Na het eten krijgen we de tijd om vragen te stellen aan enkele dove personen van Bobo. We geven ook nog ons materiaal dat we bij hebben aan de directrice en vertrekken weer. We gaan toch weg met een slecht gevoel door het ontvangst daar. Het geeft me een slecht gevoel om zo ontvangen te worden alsof we een god zijn ofzo… niets voor mij… ’s avonds gaan we naar een cafe waar we oudjaarsavond gaan vieren. Er zijn 2 doven van Bobo bij ons en we merken al gauw dat ze een hele andere mentaliteit hebben dan in Ouagadougou. In Bobo vragen ze echt om geld en onze kleren enz enz. niet echt leuk dus. Het werkt omgekeerd. Hoe meer ze vragen hoe meer we ze afduwen van ons. Het is echt lastig. In Bobo hebben we ook gewerkt. Er zijn daar 2 scholen voor doven. In een van de twee scholen zijn we een klaslokaal gaan schilderen. het was eigenlijk wel grappig. Met 12 personen één klaslokaal verven in fel geel!!! ;) het was dus snel gedaan en we hadden alweer mekaar mee geschilderd! in de namiddag ging de groep naar een Moskee en het dorpsleven van Bobo bekijken. Sammy en ik zijn op verkenning gegaan bij de andere dovenschool. Het was vlakbij ons slaapplaats. Op oudejaarsdag hebben we gaan zwemmen in een waterval! Echt prachtig om te zien!!! Lekker relaxen en genieten van de warme zon! Even was er paniek toen Günther een Afrikaanse dove ging helpen zwemmen. De meeste Afrikanen kunnen blijkbaar niet zwemmen. Het meisje raakte in paniek en ze duwde onze Günther kopje onder. Hij kon niet meer zelf boven water geraken maar onze coole redder Sammy heeft meteen ingegrepen! Een goede afloop dus! ;)’s Avonds was het dan eindelijk zover. De laatste dag van het jaar loopt ten einde. We zaten misschien wel in Afrika maar we wilden het toch vieren he! SHC had voor ons een restaurant gekozen. Het was een openluchtrestaurant. Een restaurant met omheining en bewaking. J Het aperitief dat we kregen was niet lekker dus de planten werden ook dronken… als voorgerecht kregen we een slaatje met stukjes vlees. Ik vermoed dat het rundsvlees was. Bij mij zat er zelfs nog een optie bij. Een of andere Afrikaans insect vond mijn slaatje blijkbaar ook lekker. J als hoofdschotel kregen we satés en frietjes. De Belgische friet is nog altijd het beste hoor! ;) en als dessert kregen we banaan in een af andere alcoholische saus. Om 23 uur hebben we daar dan iedereen een gelukkig Belgisch Nieuwjaar gewenst. Ja we mochten het 2 keer vieren. J rond 23.50 hoorden we dat er vuurwerk begon. Wel raar om in een arm land vuurwerk te hebben dachten we nog. Maar het bleef maar knallen en we zagen geen lichtflitsen… vreemd. Het was nog geen middernacht, vuurwerk in een land waar er geen geld voor is… Het was dan ook helemaal geen vuurwerk maar de militairen die aan het schieten waren. De bewaking van het restaurant was gaan lopen, Sammy zag dat alle brommers die voor het restaurant geparkeerd stonden omver lagen en schoten overal rond het restaurant. We wisten niet wat er gebeurde en er werd ons gevraagd om onze tafel te verlaten en in een gebouw te gaan. daar schuilen we tot het wat rustiger werd en stapten we ons busje in en reden we terug naar ons hotel. We konden niet slapen dus stelden Sammy en ik voor om op onze kamer een home party te houden. Maar een home party zonder drank kan niet he. Constant, een vriend van hem, Sammy en ik zijn dan terug naar het centrum gereden om drank te gaan kopen. Erg vreemd… iedereen feestje gewoon door alsof er niets aan de hand was… Het was spijtig dat we terug moesten gaan. Toen we weer op ons hotel aankwamen hoorden we alweer vlakbij geweerschoten. Wat bleek nu… we sliepen naast het militaire domein… tot 2 uur ’s nachts hebben ze zitten schieten. Volgens mij schoten ze enkel maar in de lucht. De reden waarom ze het deden zijn verschillend. We hoorde dus verschillende versies maar de juiste zullen we nooit te weten komen. De volgende dag zijn we eerst op bezoek geweest bij toeristisch dorpje. Daarna zijn we naar een beek gereden en hebben we gezwommen. Zalig warm water. Een deel van de groep is nog een wandeling gaan maken in het bos en ’s avonds hebben we een heel varken opgegeten. Ja ja een heel varken. Het was gevuld met groenten en rijst. Sommigen van de groep aten er niet van. Er zat naast mij een afrikaan die echt ALLES at. Hij heeft me laten proeven van de neus en kaken. Toen hij aan de hersenen begon heb ik hem vriendelijk bedankt. Dat ging net iets te ver… ;) De volgende morgen was het alweer tijd om terug te vertrekken naar Ouagadougou. Onderweg zijn we dan gestopt bij een krokodillenpark. Er zouden zo’n 100 krokodillen leven. Er was een gids bij ons die ons wist te vertellen dat de krokodillen heilig zijn. Lang geleden zou een krokodil een stamhoofd gered hebben en sindsdien zijn mens en krokodil de beste vrienden. Hij beweerde zelfs dat we mochten zwemmen in de vijver en dat de krokodillen niets deden. Ik geloof daar toch niet veel van. De krokodillen zouden ook een eigen kerkhof hebben aan de overkant van het meer. Nadat we allemaal aan de staart van een krokodil hebben getrokken zijn we dan weer vertrokken. Toen we terug aan onze jeugdherberg kwamen stonden er al enkele doven ons terug op te wachten. we kregen een vrije namiddag en zijn toen met enkele personen en de Afrikaanse doven als gids de sloppenwijken in getrokken. Echt ver zijn we niet geraakt want het werd al donker en ze raden ons aan om terug naar binnen te gaan. Het werd nog een gezellige avond maar ik voelde me stilaan ziek worden. Ik sliep op een andere kamer omdat onze kamer de reputatie had om erg laat te gaan slapen. Hoe zou dit toch komen… ;) De volgende morgen voelde ik me echt niet goed. Ik ben niet gaan ontbijten en toen de groep dan vertrok naar een dorpje met blinde en doven ben ik toch niet meegegaan. Sammy voelde zich ook niet goed blijkbaar. Ik sliep tot ’s middags. Sammy en ik aten dan wat spaghetti in de jeugdherberg en daarna terug ons bed in. ’s Avonds voelde ik me al beter. De groep had een leuke dag gehad. Ze waren zelfs teruggekomen met 2 kippen die ze gekregen hadden van de doven en blinden… J De volgende dag zijn we terug naar de dovenschool gegaan om verder te gaan afwerken. Ze hebben er niet stilgezeten! Er was al veel gedaan. Er moest nog 1 buitengevel bezet worden en de klaslokalen opgeruimd en heringericht worden. Maar het materiaal in afrika is echt wel een probleem. Veel te weinig. De groep besloot dan om samen te leggen en zo zijn we dan borstels, zeep en nog andere dingen gaan kopen. Na enkele uren werken was alles dan uiteindelijk klaar! We waren toch trots op ons werk. De volgende dag zou de school al meteen in gebruik genomen worden! Dus juist op tijd klaar. ’s Avonds zijn we naar een van onze afrikaanse begeleiders thuis gegaan om een heerlijke BBQ te houden. Overheerlijke satétjes en de kip die we gekregen hebben zijn ook onze maag ingegaan… Het werd nog een gezellige avond en we kregen nog een laatste keer Djembeeles. De volgende dag was het dan de laatste dag in Burkina Faso. eerst zijn we nog inkopen gaan doen. Iets wat ik nooit meer ga vergeten! Ik heb er echt van genoten! Eerst gingen we naar een winkel waar we allerlei souvenirs en kleren konden kopen. Alles in de winkel had een vaste prijs. Achter de winkel stonden allemaal kleine ateliers waar men die souvenirs maakt. We konden daar ook gaan kopen… maar het toffe eraan was dat je kon gaan afbieden. Hiervan heb ik echt genoten! Veel gelachen en gezien hoe de anderen van de groep het deden! Ik wou dat er in België ook zo’n plaatsje bestond want het is echt wel een ervaring! J daarna terug naar het hotel om onze laatste maaltijd in BF te eten, de rugzakken in te pakken, onze laatste kleren weg te geven, afscheid te nemen en zonder vertragingen uiteindelijk te vertrekken naar ons eigen landje. Het was een unieke ervaring, ik ben echt blij dat ik deze kans kreeg en raad iedereen aan om zich in te schrijven voor volgende keer! We mogen trouwens erg blij zijn dat we Belg zijn!   In zo’n verslag kan je natuurlijk niet alles zetten dus hier nog enkele aanvullingen J: Wist je dat:

• Er in Burkina Faso geen vuilbakken zijn. Iedereen gooit alles op de grond.
• In de maand Augustus het regenseizoen is.
• Er twee keer per jaar een container vanuit Lichtaart vertrekt naar Burkina Faso.
• De neus en de kaken van een varken echt wel lekker eten zijn.
• De meeste mensen als tweede taal Frans spreken.
• Ik de eerste maanden geen stokbrood met smeerkaas en sardientjes meer wil zien!
• Eric opgesloten zat op de WC en dat hij de deur dan maar heeft ingetrapt.
• We geen Djembeé meer mochten spelen in de bus doordat de chauffeur er gek van werd en ik denk ook enkele van onze groep.
• Geitensaté’s echt wel lekker zijn!
• Voor een cola van een halve liter een normaal persoon 3 uurs moet gaan werken voordat die het kan betalen (0,60 euro)
• 10 000 CFA gelijk is aan 15  EURO
• Dat we een voetbalwedstrijd gespeeld hebben tegen de doven van Burkina Faso en dat we eigenlijk nog veel te leren hebben vooral zelfbeheersing voor sommigen! ;). we verloren met 5-4.
• Het grootste deel van de Afrikanen moslims zijn
• Er geen kannibalen leven in Burkina Faso! (of toch niet dat ik weet) J
• Een militair een maandloon heeft van 78 euro.
• Ik onze groep en de reis al mis!
• Ik zo nog uren kan doorgaan met schrijven!!!!

Jullie kunnen comments geven hieronder of in VGT door op de link "gastenboek in VGT" te klikken in de linkse kollom. 

Zo de kerstvakantie is voor mij vandaag officieel begonnen... vandaag mocht ik vroeger stoppen met werken. wat ga ik dan nu doen?? LUIEREN??? nee hoor! ;) ik ga straks naar Lichtaart... M'n auto zit helemaal vol met oude kleren, speelgoed, oud werkgerief enz... Ik ga naar een opslagplaats waar ze dat materiaal allemaal verzamelen en in containers steken om op te sturen naar Burkina Faso. Ik ga ook eens vragen of we per groep daar naartoe kunnen gaan om eens een dagje ofzo te komen helpen sorteren en inladen enz... intresse???

Ja ja nog eventjes en we vertrekken... gisteren heb ik mijn rugzak terug bovengehaald! Wat lang geleden. enkele maanden geleden was hij nog mijn beste vriend op reis en nu ligt hij daar maar achter da kast... Arme rugzak! Maar geen probleem hij mag alweer mee naar Afrika!

De meesten van jullie ga ik waarschijnlijk dit jaar niet meer zien dus wil ik jullie via m'n blog alvast een prettige kerst wensen en goed feesten op oudjaar. Veel geluk toegewenst in 2007!!!
Ik zal met jullie nieuwjaar vieren op 20 januari in de kempen op de 70' 80' 90' party! meer informatie hierover kunnen jullie vinden op onze website van JC De Kempen: www.piramime.be/jcdk er is sinds gisteren een nieuwe video gastenboek waar jullie een kort berichtje kunnen achterlaten in VGT!!! ;)

Trouwens vanaf nu heb ik ook zelf een gastenboek waar je in VGT je comments kunt zetten... klik op de link Gastenboek in VGT!!! Veel Blog plezier!!!

Have Fun!!!!

Gisteren was er het congres "Ongehoord Verleden" georganiseerd door Fevlado Diversus.

waar het over ging? De afgelopen jaren heeft men onderzoek gedaan naar de dovengeschiedenis hier in vlaanderen. een werkgroepje heeft vele uren doorgebracht in verschillende archieven en hebben ook vele interviuews afgelegd met dove personen. van dit opzoeken heeft men als resultaat een dubbele dvd gemaakt en ook een boek.

op het congres hebben personen van vlaanderen gesproken over de geschiedenis hier in vlaanderen maar er zijn ook nog enkele andere personen komen vertellen over de geschiedenis in de andere landen.

ik moet toegeven dat het niet altijd even interessant was maar dat kan ook aan mijn intresses liggen he... alhoewel dat ik enkele anderen hun oogjes heb zien toevallen... :) er stonden 2 tolken vooraan. eentje die VGT deed en eentje die ISL deed. over de kwaliteit van de tolken VGT heb ik mijn bedenkingen(niet bij allemaal hoor). hoe kan het zijn dat er op een congres zo'n tolken staan? ik weet dat het niet gemakkelijk is om te tolken maar als je niet kan volgen of je verstond de spreker niet moet je onderbreken. dit gebeurd te weinig. hebben jullie dit ook gemerkt over de tolken of heb ik het fout?

Wel ik stond wel eventjes te kijken toen Bernard le Maire zichzelf voorstelde. hij is verantwoordelijk voor het centrum Robert Dresse. Dresse is zijn overgrootvader als ik het goed begrepen heb. zijn grootvader en vader zijn ook doof en hijzelf ook. vierde generatie dus. Centrum Robert Dresse is een Luiks archief, documentatiecentrum en museum over het verleden van de dovenbeweging in België en Wallonië. ik was wel verbaast... België heeft dus een museum met alleen maar materiaal over de dovengeschiedenis. toen ik in finland was was ik er naar een museum geweest over de dovengeschiedenis en ik vertelde toen dat het erg knap was en dat België zoiets niet heeft... maar blijkbaar dus wel!!! ik ga er zeker eens een kijkje naar nemen!

Ergens in tijdens het congres kwam er het congres van milaan in 1880 ter sprake. Tijdens dat congres zijn er geleerden van over de hele wereld naar milaan getrokken en hebben ze gesproken over de beste manier van lesgeven aan dove kinderen. er werd toen beslist dat de orale methode de beste was. enkele personen waren niet akkoord met het besluit dat er toen genomen werd. waaronder een broeder uit Brugge. ze waren dus tegen de orale methode. (vreemd dat het in spermali nu wel anders is he...)  Om de gebarende kinderen en de orale kinderen van elkaar gescheiden te houden deed men de stomste dingen. ze maakten overal gordijnen voor, zetten muren in de weg, in de refter moest men appart gaan zitten, ze sloegen op je vingers als je gebaarde, je kreeg straf, om van de ene kant naar de andere kant te gaan in de school moest men omwegen maken omdat men anders gebarende kinderen kon zien enz... Als we dus nu 126 jaar na het congres gaan terugkijken naar de beslissing in milaan is het duidelijk dat die beslissing niet de juiste geweest is. lang leve het bilingualisme! ;)

Bram Beelaert geeft dan nog eens een uitleg over de toestand van de arcieven in de vlaamse dovengemeenschap. ze zijn bezig met alles on line te zetten. dus je kan later via de website http://www.zeebra.be/sodacBezoek/index.aspx wat ik na dit congres wel besefte is dat het echt wel belangrijk is om zoveel mogelijk informatie bij te houden. zoals bv van een jeugdclub alle programma's, ledenlijsten, boekhouding, filmpjes, foto's enz... het vraagt misschien wel wat werk maar naar de toekomst toe is het altijd interessant he! je kan altijd naar Bram mailen als je graag informatie wilt over hoe je het best je archief inricht enz. bram.beelaert@fevlado.be. zeker de moeite waard om eens over na te denken!

op het einde van het congres was het voor velen erg moeilijk om nog te volgen en de concentratie erbij te houden. Het ging over het museum in Finland. Door de medewerking van een belg (Sven Noben) hebben ze daar een toestel ontwikkeld dat men in het museum krijgt als je binnenkomt. het is een schermpje met videobeelden. zo krijg je dus in het museum de hele tijd uitleg in gebarentaal over de museumstukken! wel interessant en toch wel trots dat het door een belg gemaakt is! ;)

Nadien was er nog een receptie waar nog lang nagebaart en gediscutieerd werd. alweer een leerrijke dag achter de rug. met een hongerig gevoel zijn we dan naar ons geliefd lokaaltje in de kempen gereden. Daar was alles klaargezet voor een gezellig kerstfeestje waar zelfs de kerstman al een kijkje kwam nemen! de fondue duurde wel erg lang maar dat maakte het nog extra gezellig! nadien snel afwassen en dan PAKJES opendoen! yeah! de een was al wat blijer dan de andere met hun cadeautjes maar als ze het volgende jaar braaf zijn krijgen ze misschien een mooier cadeau??? :D